Maandag 15 maart sloeg Alastair Daniel opnieuw zijn Story Tent op in de gymzaal.

De vijfde- en zesdejaars hebben zich de hele voormiddag ‘ernstig’ gehouden en door mee te spelen in ‘The Importance of Being Earnest’, leerden ze alles over Victoriaanse etiquette (o.a. waarom tafels én stoelen een kleedje kregen), over hoe wreed een komedie moest zijn om echt een komedie te zijn, over wat Britse humor Brits maakt en Amerikaanse humor Amerikaans,over beleefde manieren om iemand eens goed de waarheid te zeggen, over hoe leugens ons uiteindelijk toch bij de waarheid brengen, … en meer van dat fraais. Maar dat de voorstelling meer dan fraai was, lijdt geen twijfel en dat de leerlingen ervan genoten hebben evenmin.

Er was eens … een ‘Happy Prince’ die zoveel liefde voelde voor zijn onderdanen dat hij stierf aan een gebroken hart, en samen met een doodgevroren zwaluw in de hemel kwam. Hoe ontroerend zijn verhaal wel was en wat het te maken heeft met zandkastelen in de Egyptische woestijn, kwamen de derde- en de vierdejaars te weten.

Zij werden diezelfde namiddag ook nog uitgenodigd in een oud Engels landhuis. De eveneens oude en Engelse geest had het niet onder de markt met de nieuwe Amerikaanse bewoners. De leerlingen zagen het allemaal gebeuren maar zij werden dan weer geplaagd door ‘eenvoudige’ zinnetjes op een vlekken-stift of een glasraam. Ze acteerden schitterend en lieten zien hoe je een paardenrace kan winnen door gewoon op je stoel te blijven zitten, (hoewel, ‘gewoon’ … ?) Stars en Stripes - of waren het Stripes en Stars – zaten vol kattenkwaad en wilde plannen, maar het was hun 15-jarige zus die de rust deed weerkeren in het kasteel van ‘The Canterville Ghost’.

De tweedejaars hebben een virtuele maar geanimeerde reis gemaakt tussen Rome, Griekenland en Egypte. Bekende en minder bekende mythes kwamen tot leven :

twee broers metselden elk op een heel eigen manier de eerste muurtjes van de stad Rome en een Engelse weaver (of was het eenVlaamse weefster ?)  weefde het mooiste wandtapijt ter wereld, … zo mooi dat wij nu nog steeds spinnenweefsels in alle hoekjes en kantjes vinden. Ook bij deze voorstelling mochten de dieren uit de Egyptische woestijn niet ontbreken.

Komt volgend jaar Shakespeare naar de Story Tent of wordt het Charles Dickens ? De toeschouwers / acteurs van deze voorstellingen kunnen nauwelijks wachten. Tot dan !